سه سال پیش بود که این پست رو نوشتم.(خندهدار اینکه دوباره چندوقت بعد هم این پست رو گذاشتم) از سه سال پیش تا به امروز هم، نشده که دو هفته منظم و با کیفیت بخوابم.
حتی اگه از دوستهای نزدیکتر همدیگه بودیم، میفهمیدید که تنظیم خواب همیشه برام دغدغه بوده و همواره در حال تلاش برای پیدا کردن راهی برای درست کردنش بودم.
همون دو یا سه سال پیش، سعی کردم با کمک دایناسور، با استفاده از زور خوابم رو تنظیم کنم که نشد.
همین اواخر هم با مشورت از سالک، سعی کردم با دارو خوابم رو تنظیم کنم که بازم نشد.
گذشت تا مدتی قبل که دوست متخصصی گفت تو نقص توجه داری. (الان که این رو مینویسم یک متخصص دیگه هم تایید کرد تشخیص رو)
از اون روز تا الان معمولاً دارم درمورد همین اختلال میخونم. هفته قبل داشتم سخنرانی آذرخش مکری با عنوان «مسئله کمبود توجه و تمرکز» گوش میدادم؛ این بین مکری توصیه به خوندن کتابی با عنوان Rethinking adult ADHD کرد. منم شروع کردم به خوندنش. تا رسیدم به این بخش. انگار این جملات رو من در توضیح مشکلم با خوابیدن نوشته بودم.
خلاصه که کشف جدیدم درمورد خودم اینه که اختلال نقص توجه دارم.
هرچی هم بیشتر میخونم درموردش رفتارم و مشکلاتم بیشتر برام منطقی میشن. انگار که چشمام ضعیف بوده و حالا دارم با عینک به خودم نگاه میکنم.
احتمالا در آینده، درمورد تجربه خودم و این اختلال بیشتر بنویسم.
تا اون موقع، در حد آشنای اگه براتون جالبه، قسمت اول سخنرانی آذرخش مکری رو گوش کنید. (خیلی خوبه که باهاش آشنا شید، من هم اسم ADHD رو زیاد شنیده بودم اما هیچ وقت به خودم زحمت ندادم که برم دربارهش بخونم تا زودتر ریشه مشکلاتم رو بفهمم. شما این اشتباه رو نکنید.)
یا اگه با این اختلال درگیرید، کتاب رو بخونید. ( نسخه EPUBش رو اینجا گذاشتم.)
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظر میدهد.