
یه خانومیی رسیده به 50 هزار مشترک خبرنامه و این یادداشت رو نوشته؛ خیلی برام جالب و خوندنی بود.
خواستم با شما هم شریک بشم و تیکههای جالبش رو با هم مرور کنیم:
همون اول نوشته که:
This is an overnight success story…that took 14 years.
ترجمه: این یه داستان موفعیت یه شبهست… که 14 سال طول کشیده
همین یه خط نشون میده که آدم باهوشیه. هم خودآگاهی خوبی داره هم اینکه شوخطبعه و با خودش شوخی میکنه.
پایینتر نوشتن رو به بت سیگنال (اون چراغی که جیمز گوردون و بتمن ازش برای فراخوندن همدیگه استفاده میکردن) تشبیه میکنه و مینویسه:
I’ve realized that writing is like your bat signal: you can put it out into the night sky and see which simpatico people come out of the woodwork.
ترجمه: فهمیدم که نوشتن مثل بت سیگناله: میتونی اون رو روشن کنی و منتظر افراد همسو باشی که از سایهها به سمتت میان
این اثر رو من هم قبول دارم و از دیگران (صدرا علیآبادی مشخصاً) شنیدم و یکمم خودم تجربهش کردم. (علی رو پیدا کردم).
بعد در ادامه میگه که:
I’m not that metrics-driven. I didn’t connect the dots but this is probably why I didn’t quit much sooner lol.
ترجمه: من زیاد بر اساس معیارها (اعداد و ارقام) پیش نمیرم. نقاط رو هم به هم وصل نکردم؛ احتمالاً هم به همین دلیله که هنوز از نوشتن دست نکشیدم
من برعکس واقعا خیلی به اعداد نگاه میکنم. 😂😂😂 یکی از اولین کارهایی که بعد از نصب وردپرس کردم نصب سرچ کنسول و گوگل آنالیتیکس بود؛ یه چشمم همیشه به عدد ممبرهای اینجا بوده.
همین باعث شده که چندباری به این فکر کنم که خب، نوشتن جواب نمیده و دیگه ادامهش ندم…
اینم درس جالبی بود برای من.
توی کامنتها هم یکی پرسیده برای کسی که تازه شروع کرده چه توصیهای داری که حرف قشنگی زده:
I would say to write about something you’re fascinated by and to share your spiky point of view.
ترجمه: به نظرم باید دربارهی چیزی که عاشقشی بنویسی، اونم از نظر و دیدگاه خودت
تیکه اول حرفش رو من جاهای دیگه زیاد خونده بودم، اما بخش دوم حرفش برام جدید بود و به نظرم منطقی میاد.
اگه دوست داشتید خودتون به یادداشت و کامنتهاش نگاه کنید، این لینک خدمت شما.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظر میدهد.