چیزی که میخونید، ترجمه یه رشته توییته که توی خبرنامه دفترچه یادداشت منتشرش کردم.
تیم دنینگ، توی این رشته توییت 17 درس که از ناوال گرفته رو بیان کرده؛ من هم، اونهایی که برام جالبتر بودن و فکر میکنم برای شما هم جالب باشن رو ترجمه کردم. (توضیحاتی هم بهشون اضافه کردم که با ت.م (توضیح مترجم) مشخص شدن)
اما قبل از اون، بد نیست بدونید که ناوال یه کارآفرین هندیه که صحبتهاش بین اهالی تکنولوژی مخاطب زیادی داره و نگاهش به زندگی، کار و ثروت خیلی قابل اعتناست؛ ناوال از سرمایهگذاران اولیه نوشن، توییتر و اوبر هم بوده.
اگه خودتون داوطلب حضور در جبهههای جنگی نیستید، از اون جنگ نباید حمایت کنید.
نشانههای حمایت از اوکراین رو بردارید. (اشاره داره به کسبوکارها و آدمهایی که با گذاشتن پرچم اوکراین یا هر شکل دیگهای مثلاً حمایت خودشون رو از اوکراین نشون میدن.)
تظاهر به اهمیت دادن باید غیرقانونی باشه. نمایش فضلیتگرایی، برای کسب/ حفظ وجهه، وحشتناکه!
باید این چنین افرادی رو به چالش بکشیم.
(ت.م: به جای اوکراین میتونید اسم کشورهای دیگه رو هم بذاریم)
اگه شبها بیدار نمیمونی و بهش فکر نمیکنی، به اندازه کافی نمیخوایش.
برو دنبال چیزی که نمیتونی از فکرش بیرون بیای.
با روانیها دیوونهها بگرد و البته لعنت به همرهنگ جماعت شدن. (ت.م: سه تا کلمه متن اصلی psychopaths, maniacs & misfits هستن؛ البته منظور هم دقیقا همینها به عنوان یه بیماری روان نیست؛ بیشتر منظور آدمهایین که به خاطر علاقه به یه چیز از سمت اجتماع همچین برچسبهایی رو میخورن.)
همه خواستههات و با یه خواسته واحد جایگزین کن.
این یه تعریف دیگه از وسواس هم هست.
افراد بیانگیزهای که توی منطقه امن خودشون هستن، به ندرت پیش میاد که دنیا رو تغییر بدن.
الان ما به سازندگان بیشتر نیاز داریم و منتقدان کمتر.
مالیت واقعی اینه که جامعه، افراد سازنده رو مجبور میکنه که به سیاست توجه کنن.
توجه، طلای جدیده.
به اخبارهای جریان اصلیی که قصد فریب شما رو دارن، توجه نکنید.
از شبکههای اجتماعی استفاده کنید اما خودتون فیدتون رو بسازید. (ت.م: تقریباً اکثر شبکههای اجتماعی فید دارن. مثلاً اون صفحه اصلی توییتر/ اکس که توش توییتها رو بهتون نمایش میده فید شماست. ناوال میگه با دنبال کردن چیزی که ارزش توجه داره و ندیده گرفتن چیزهای اضافه، توجهتون رو مدیریت کنید. افراد درست رو فالو کنید و اضافهها رو میوت و بلاک کنید تا فیدهای تمیزی داشته باشید. الگوریتم برای همه یکیه، شما باید مواظب باشید که اسیرش نشید. آموزشش بدید تا محتوای درستی رو بهتون نشون بده.)
دانشگاهها به ماشینهای تایید اجتماعی (تایید جایگاه اجتماعی) تبدیل شدن.
اون 100 هزار دلاری که قرار بوده برای دانشگاه خرج کنید رو صرف راهانداختن یه کسبوکا رکنید.
ده برابر بیشتر یاد میگیرید و گرفتار ووکیسم نمیشید. (ت.م: فکر میکنم که منظور واضحهه، حالا توی ایران همچین هزینهی مالیی رو نمیکنیم اما وقت و توجهمون رو معطوف به تحصیل میکنیم که از اون هزینه مالی میتونه مهمتر باشه.
برای فهمیدن معنی ووکیسم هم به اینجا نگاه کنید.)
هیچ چیزی به اندازه ارزشهاتون دیگران رو به شما جذب نخواهد کرد.
پای چیزی بایستید.
یه جنبش راه بندازید.
زندگی خیلی کوتاهتر از اونه که معمولی باشید.
(من توی خلاصه کتاب دالان باریک آزادی (بیپلاس) هم حرف تقریباً مشابهی رو شنیدم. کتاب دنبال اینه که چطور میشه به آزادی سیاسی رسید و ازش مراقبت کرد. یکی از توصیههایی که نوسینده میکنه خیلی مشابه این توصیه ناواله؛ اونجا هم نویسنده میگه یک نهاد مستقل رو انتخاب کنید و ازش حمایت کنید. توصیه میکنم این خلاصه کتاب رو هم گوش بدید.)
کم پیشمیاد که کسی همزمان باهوش و با انگیزه باشه؛ اگه همچین کسی رو پیدا کردید، از دستش ندید.
با افراد وسواسی بگردید. ( ت.م: درواقع میگه با افرادی که به چیزی علاقه وسواسگونه دارند دوست بشید و وقت بگذرونید.)
هوش افراد رو براساس اینکه چقدر توی زندگیشون به خواستههاشون رسیدن قضاوت کنید. (ت.م: این تعریف از هوش رو من هم با کمی تفاوت گاهی استفاده میکنم. اینکه صرف آیکیو بالا رو نمیشه هوش درنظر گرفت. میشه گفت میزان موفقیت فرد، توی زمین بازیی که خودش انتخاب کرده هم تا حد زیادی نشوندهنده هوش اون فرد میتونه باشه.)
صرف حفظ کردن اطلاعات: نادانی
هرچی باهوشتر باشید، سریعتر بازیها رو یادمیگیرید.
زندگی یه بازی ویدیوییه.
بدردنخورترین بازی زندگی هم، بالا رفتن از نردبان رشد توی یه شرکته. این نربان به هیچ جا نمیرسه.
از مسابقههای بیپایان بیرون بزنید و خودتون رو آزاد کنید. شما یه زندگی دارید و لیاقتش رو دارید.
از بازیهای احمقانه با آدمهای لجوج هم پرهیز کنید.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظر میدهد.